Analizy sektorowe

    • Nieruchomości biurowe (PKD 68)

      Pierwsze miesiące pandemii odwróciły pozytywne tendencje na rynku powierzchni biurowych – zmniejszyła się liczba podpisywanych umów najmu, zwiększyła się niewynajęta powierzchnia, na rynku zaczęło przybywać wolnych modułów biurowych. W największym stopniu zmniejszyło się zapotrzebowanie na biura ze strony mikrofirm oraz sektora małych i średnich przedsiębiorstw. W scenariuszu bazowym oczekujemy, że w perspektywie lat 2020-22 popyt na powierzchnię biurową wzrastał będzie znacznie wolniej niż miało to miejsce przed epidemią. Powodem będzie gorsza koniunktura makroekonomiczna, wzrost niepewności, a także wzrost znaczenia pracy zdalnej, który jednak nie będzie miał charakteru masowego. Część najemców, w związku z pogorszeniem ich sytuacji ekonomicznej, planuje renegocjację umów z właścicielami biurowców w zakresie wysokości stawek czynszowych. Głównym czynnikiem ryzyka dla rynku powierzchni biurowych jest niekorzystny scenariusz rozwoju epidemii lub silniejsze niż przewidywane spowolnienie gospodarcze. Nasiliłoby to problemy ekonomiczne najemców biur i zmusiło ich do redukcji kosztów, w tym kosztów najmu.

    • Handel hurtowy (PKD 46)

      Sektor handlu hurtowego został dotknięty przez szok gospodarczy, będący następstwem pandemii COVID-19 i działań administracyjnych mających na celu jej ograniczenie, w stopniu wyraźnie mniejszym niż pozostałe pozafinansowe sektory usługowe. Na progu pandemii sytuacja finansowa poszczególnych pod-segmentów była silnie zróżnicowana. Niektóre spośród nich charakteryzowały się niskimi wskaźnikami zyskowności oraz kosztów.

      Obserwowana dotychczas konsolidacja sektora handlu hurtowego będzie postępowała. Oznacza to dalsze ograniczanie liczby działającej w nim podmiotów, a także wzrost skali działania niektórych firm. Proces ten może być wzmocniony przez upadłości podmiotów sektora, który może nastąpić po ustaniu pozytywnego wpływu rządowych instrumentów antykryzysowych. Na krajowym rynku hurtowym zwiększy się konkurencja ze strony podmiotów działających w ramach spółdzielni zakupowych lub innych form integracji (zarówno „miękkich” jak i „twardych”) podmiotów rynku detalicznego. Wśród ryzyk dla sektora handlu hurtowego, należy tradycyjnie wyróżnić zagadnienia dotyczące płynności – zarówno samych przedsiębiorstw handlowych, jak również ich kontrahentów (zarówno dostawców towarów, jak również przedsiębiorstw handlu detalicznego).

    • Galerie handlowe (PKD 68)

      Sektor galerii handlowych został bardzo poważnie dotknięty negatywnymi skutkami epidemii koronawirusa. Po w prowadzeniu w połowie marca ograniczeń działalności w galeriach do sklepów spożywczych, drogerii, aptek i pralni, liczba klientów odwiedzających te centra handlowe zmniejszyła się w kwietniu o ok. 80% r/r. Po 4 maja, kiedy przywrócono większość działalności w galeriach handlowych, ruch zaczął się stopniowo odradzać lecz pozostał wyraźnie mniejszy niż przed epidemią. W maju i czerwcu liczba klientów stanowiła 60-70% notowanej w tych samych miesiącach poprzedniego roku. Skutkiem epidemii jest znaczące pogorszenie sytuacji finansowej właścicieli galerii handlowych – w okresie zamknięcia galerii najemcy zostali ustawowo zwolnieni z obowiązku opłat czynszowych oraz eksploatacyjnych, podczas gdy koszty działalności obiektów tylko nieznacznie spadły. Istotnym ryzykiem dla właścicieli galerii jest spadek przychodów z czynszów w efekcie renegocjacji umów z najemcami, którzy w obliczu niskiej odwiedzalności oraz mniejszych wydatków klientów dążą i będą dążyć do obniżenia opłat czynszowych i eksploatacyjnych. Możliwe jest także wycofanie się części najemców z galerii.

    • Działalność deweloperska (PKD 41.10)

      Rynek mieszkaniowy i branża deweloperska przed epidemią koronawirusa znajdowała się w bardzo dobrej kondycji – z dynamicznym wzrostem popytu na mieszkania, wysokim poziomem przedsprzedaży, wysokimi wskaźnikami rentowności, dużą liczbą rozpoczynanych inwestycji. W kwietniu z powodu wybuchu epidemii aktywność deweloperów wyraźnie spadła – liczba mieszkań, których budowę rozpoczęto zmniejszyła się w tym miesiącu o 46% r/r. W scenariuszu bazowym przewidujemy spadek popytu na mieszkania co najmniej do końca 2020 r., a najprawdopodobniej także w I kw. 2021 r. Będzie to przede wszystkim efektem pogorszenia sytuacji dochodowej ludności i wzrostu niepewności gospodarczej. Oczekujemy, że odradzanie popytu będzie powolne – sprzedaż mieszkań kształtowała się będzie na poziomach zdecydowanie niższych niż przed wybuchem epidemii. W najbliższych kwartałach sytuacja finansowa deweloperów w wyraźnie się pogorszy w stosunku do korzystnej obecnie, mniejsze podmioty oraz te, które weszły w kryzys w słabszej kondycji mogą mieć kłopoty z utrzymaniem płynności i regulowaniem zobowiązań. Duże podmioty w większości przypadków nie powinny mieć kłopotu z przetrwaniem nadchodzącego kryzysu.

    • Zakwaterowanie (PKD 55)

      Obecnie na sytuację na rynku hotelowym, w decydującym stopniu wpływa epidemia koronawirusa. Od 2 kwietnia wszystkie działające w Polsce hotele i inne obiekty noclegowe zostały zamknięte do odwołania. Po zniesieniu obostrzeń tradycyjny ruch turystyczny będzie odradzał się stopniowo, ponieważ powrót wiary w bezpieczeństwo podróżowania nie będzie natychmiastowy. Jeszcze wolniej odradzał się będzie ruch turystyczny w segmencie MICE – ograniczenia w organizacji imprez masowych będą obowiązywać jeszcze długo po otwarciu hoteli. W naszej ocenie powrót rynku hotelowego do wcześniejszych pozytywnych trendów trwał będzie 1-2 lata, choć wiele zależeć będzie od skali i czasu trwania epidemii, a także od tego kiedy wprowadzona na rynek zostanie skuteczna szczepionka i leczenie choroby. W rezultacie w scenariuszu bazowym zakładamy bardzo poważne osłabienie wyników finansowych w krajowym sektorze hotelowym w 2020 r. oraz związane z tym pogorszenie płynności i wypłacalności firm działających na rynku hotelowym.

    • Sprzedaż hurtowa metali i rud metali (PKD 46.72)

      Wg wstępnych szacunków, zużycie stali w Polsce w 2019 r. zmniejszyło się o 5% w stosunku do roku poprzedniego. Główną przyczyną tego spadku była słabsza koniunktura makroekonomiczna, a szczególnie gorsza sytuacja w sektorze budowlanym, który jest największym odbiorcą wyrobów stalowych. Sytuacji na krajowym rynku stali nie poprawiała też słaba kondycja niemieckiego sektora motoryzacyjnego. Spadek popytu na stal negatywnie odbił się na wynikach dystrybutorów stali – między innymi za sprawą spadku cen, wskaźniki rentowności wyraźnie pogorszyły się w stosunku do 2018 r. W 2020 r., z uwagi na prognozowane wolniejsze tempo wzrostu gospodarczego w Polsce, zakładamy dalsze, kilkuprocentowe obniżenie popytu na stal.

    • Ciepłownictwo (PKD 35.30)

      Popyt na ciepło w Polsce w perspektywie najbliższych 10 lat będzie zwiększał się nieznacznie, nie więcej niż o 1% rocznie. Największe wyzwania jakie stoją obecnie przed krajowymi ciepłowniami związane są z wymogami regulacyjnymi w obszarze ochrony środowiska. Do 1 stycznia 2023 r. większość polskich ciepłowni musi dostosować swoje instalacje do wymogów tzw. konkluzji BAT – dla wielu z nich może to okazać się bardzo trudne, zarówno od strony technicznej, jak i kosztowej. Kolejne ryzyko o charakterze ekologicznym wiąże się ze wzrostem opłat za uprawnienia do emisji CO2 – według prognoz koszt emisji 1 tony CO2 może w 2030 r. wynosić nawet 50 euro (obecnie 25 euro).

    • Galerie handlowe (PKD 68)

      Zasoby nowoczesnej powierzchni handlowej w Polsce przekroczyły już 12 mln m2. W ostatnim czasie aktywność deweloperów w największych aglomeracjach koncentruje się przede wszystkim na rozbudowach i modernizacjach istniejących obiektów. Nowe, mniejsze centra handlowe, powstają natomiast w miastach regionalnych i małych miejscowościach. Sytuacja w sektorze galerii handlowych determinowana jest obecnie w największym stopniu przez negatywne skutki zakazu handlu w niedziele – spadek liczby klientów i obrotów widoczny jest przede wszystkim w małych i średnich obiektach.

    • Budownictwo infrastrukturalne (PKD 42)

      W najbliższym czasie powinien utrzymywać się wysoki popyt na usługi budowlane w obszarze infrastrukturalnym. Decydujący wpływ na sytuację w sektorze będą miały inwestycje w obszarze infrastruktury transportowej – według uaktualnionych założeń KPBD w latach 2019-25 na same inwestycje drogowe przeznaczonych ma zostać 100 mld zł. Z uwagi na znaczący wzrost kosztów robót budowlanych (koszty pracy i materiałów), wiele firm z branży budownictwa infrastrukturalnego znalazło się w ostatnim czasie w bardzo złej sytuacji finansowej, jednak ostatnie dane wskazują, że sytuacja finansowa sektora zaczyna się stopniowo poprawiać.

    • Produkcja metalowych elementów konstrukcyjnych (PKD 25.1)

      Koniunktura w sektorze produkcji metalowych elementów konstrukcyjnych jest silnie powiązana z sytuacją w budownictwie. Ostatnie lata to systematyczny wzrost przychodów sektora, który pozostawał w tym czasie trwale rentowny. Istotnym aspektem działalności sektora jest eksport, który stanowi ok. 40% sprzedaży. W najbliższych latach powinien utrzymywać się wysoki popyt na wyroby sektora ze strony firm budowlanych. Z koniunkturą w budownictwie związane są także główne ryzyka popytowe dla producentów konstrukcji stalowych. Od strony kosztowej głównym ryzykiem jest natomiast cena stali na świecie.

    • Sprzedaż hurtowa ryb (PKD 46.38)

      Spożycie ryb w Polsce od wielu lat pozostaje na stabilnym poziomie i wynosi ok. 12-13 kg rocznie na mieszkańca. Główną przeszkodą dla wzrostu spożycia jest wyższa cena ryb w stosunku do tradycyjnych rodzajów mięsa. Konsumpcja w Polsce jest znacznie niższa niż w krajach UE (25 kg/mieszkańca), co oznacza, że w perspektywie długookresowej istnieje duża rezerwa rozwojowa na rynku ryb. Dla krajowych przetwórni ryb duże znaczenie ma koniunktura na rynkach zagranicznych, ponieważ ok. 65% sprzedaży stanowi sprzedaż eksportowa.

    • Produkcja pozostałych podstawowych chemikaliów organicznych (PKD 20.14)

      Produkty sektora chemicznego mają zastosowanie w wielu obszarach gospodarki - niektóre z nich trafia bezpośrednio na rynek konsumencki, a pozostałe są półproduktami wykorzystywanymi w wielu innych branżach przemysłowych. Do tej drugiej grupy należą surfaktanty (środki powierzchniowo czynne), wykorzystywane szeroko m.in. w przemyśle spożywczym, odzieżowym, papierniczym czy farmaceutycznym. Globalny rynek surfaktantów w najbliższych latach będzie dynamicznie rósł, a popyt na te produkty na rynku krajowym zwiększał się będzie o 1% rocznie osiągając w 2022 r. poziom 135 tys. ton

    • Zakwaterowanie (PKD 55)

      W Polsce działa ponad 11 tys. obiektów turystycznych oferujących ok. 815 tys. miejsc noclegowych. Od wielu lat sektor hotelowy rozwija się dynamicznie. W l. 2011-18 liczba obiektów noclegowych wzrosła w Polsce o 22%, a liczba miejsc noclegowych o 25%. Rynek wciąż jednak nie jest nasycony - wg dostępnych szacunków, do końca 2020 r. powstaną w Polsce 84 nowe hotele oferujące ponad 13,5 tys. pokoi. Największy przyrost bazy noclegowej spodziewany jest w Trójmieście i Łodzi, ale dużo inwestycji finalizowanych jest również w Warszawie, Wrocławiu i Poznaniu. Na rynku coraz większe znaczenie mają stosunkowo nowe formy hoteli, takie jak aparthotele czy condohotele.

    • Budownictwo mieszkaniowe (PKD 41)

      Aktualne uwarunkowania rynkowe sprawiają, że perspektywy podmiotów działających w sektorze mieszkaniowym są zróżnicowane. W scenariuszu umiarkowanego ograniczenia aktywności gospodarczej, branża deweloperska (PKD 41.1) powinna utrzymać dobre wyniki finansowe. Buforem bezpieczeństwa są utrzymywane obecnie wysokie marże realizowane przez deweloperów. Wyższy poziom ryzyka cechuje firmy budowlane (PKD 41.2), w przypadku których istnieje zagrożenie, że negatywne zjawiska kosztowe mogą skutkować nasileniem problemów finansowych i wzrostem liczby upadłości firm.

    • Nieruchomości magazynowe (PKD 68)

      Rynek magazynowy rozwija się zdecydowanie najszybciej ze wszystkich rynków nieruchomości komercyjnych. Na koniec 2018 r. dostępnych było w Polsce 16 mln m² nowoczesnej powierzchni magazynowej - o 18% więcej niż rok wcześniej. Natomiast w ciągu 5 lat dostępna powierzchnia podwoiła się. W 2018 r. podpisano umowy na wynajem 4,2 mln m² powierzchni, co jest drugim rocznym wynikiem w historii rynku. Poprawia się także jakość powierzchni magazynowej - szeroko stosowane są nowoczesne technologie umożliwiające pełną automatyzację procesów składowania i kompletacji produktów.

    • Przemysł farmaceutyczny (PKD 21)

      W Polsce działa ok. 100 firm zajmujących się produkcją substancji farmaceutycznych. Polski przemysł farmaceutyczny jest przemysłem generycznym, co oznacza, że produkowane leki mają charakter odtwórczy. Sektor należy do działalności o stosunkowo wysokiej rentowności - stopa zysku brutto utrzymuje się w przedziale 9-11%. Rozwój sektora w najbliższych latach opierał się będzie przede wszystkim na rynku krajowym i warunkowany będzie głównie czynnikami demograficznymi. Aktualnie główne bariery działalności w sektorze związane są z sytuacją na rynku pracy (trudności z pozyskaniem wysokokwalifikowanych pracowników) oraz dotyczą sfery regulacyjnej - przede wszystkim często zmieniających się przepisów refundacyjnych.

    • Produkcja szkła (PKD 23.1)

      W ostatnich latach w przemyśle szklarskim widać wyraźną choć nieregularną tendencję wzrostową - w 2009 r. produkcja szkła wynosiła 70 mln m², a w 2017 r. już ponad 100 mln m². Kluczowym odbiorcą szkła płaskiego jest sektor budowlany, stąd koniunktura w przemyśle szklarskim warunkowana jest właśnie sytuacją w budownictwie. Istotnymi odbiorcami są także: przemysł motoryzacyjny, meblarski, elektroniczny oraz producenci opakowań. Główne ryzyka dla przemysłu szklarskiego mają charakter makroekonomiczny oraz związane są z sytuacją w sektorze budowlanym. Z uwagi na duży udział eksportu w sprzedaży, istotnym czynnikiem ryzyka jest też koniunktura w gospodarce europejskiej.

    • Produkcja papieru i wyrobów z papieru (PKD 17)

      Polski przemysł papierniczy ma opinię jednego z najnowocześniejszych w Europie, a produkty sektora spełniają wysokie wymagania technologiczne i jakościowe. Jest to następstwem dużego udziału kapitału zagraniczego, transferu nowoczesnych technologii i know-how. Wysoka konkurencyjnosć krajowych producentów papieru pozwala dużą część produkcji lokować na rynkach zagranicznych. Najbardziej perspektywicznym segmentem sektora jest obecnie produkcja opakowań z papieru i tektury, co jest warunkowane przede wszystkim dynamicznym rozwojem e-handlu. Z kolei nieco słabsze perspektywy ma produkcja papierów do druku.

    • Przemysł drzewny (PKD 16)

      Aktualna dobra koniunktura w przemyśle drzewnym związana jest z korzystną sytuacją makroekonomiczną oraz dobrą koniunkturą w budownictwie. Przemysł drzewny od kilku lat notuje korzystne wyniki finansowe - wzrostowi przychodów towarzyszy stabilna rentowność na poziomie 5-7%. Ważnym motorem napędowym sektora jest eksport - wartość eksportu drewna i wyrobów z drewna wynosi ok. 4 mld euro. W horyzoncie najbliższych kilku lat perspektywy przemysłu nalezy ocenić pozytywnie. Najważniejsze czynniki ryzyka wiążą się z sytuacją na rynku pracy (deficyt pracowników) oraz na rynku drewna (utrzymujący się od dłuższego czasu niedobór surowca). Dodatkowym ryzykiem jest planowana zmiana przepisów UE wprowadzająca od 2021 r.krajowe limity na pozyskiwanie drewna.